Czy \u015bwieccy mog\u0105 nak\u0142ada\u0107 r\u0119ce na chorych? W biblijnej tradycji ten gest ma szerok\u0105 gam\u0119 znacze\u0144 \u2013 od b\u0142ogos\u0142awienia dzieci, przez upraszanie uzdrowienia, do pos\u0142ania na misj\u0119. Ale czy na pewno przez b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo \u015bwieckich przychodzi Bo\u017ca moc?<\/strong><\/p>\n W Starym Testamencie nak\u0142adanie r\u0105k by\u0142o pocz\u0105tkowo znakiem b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa udzielanego dzieciom. Na przyk\u0142ad Jakub pob\u0142ogos\u0142awi\u0142 swoich dw\u00f3ch wnuk\u00f3w, k\u0142ad\u0105c im r\u0119ce na g\u0142owy. Do dnia dzisiejszego b\u0142ogos\u0142awienie dzieci przez rodzic\u00f3w jest wa\u017cnym zwyczajem \u017cydowskim, szczeg\u00f3lnie na rozpocz\u0119cie szabatu. Nak\u0142adanie r\u0105k by\u0142o tak\u017ce stosowane przy \u015bwi\u0119ceniach, konsekracji lub ustanowieniu do pos\u0142ugi. W Ksi\u0119dze Liczb lud Izraela na\u0142o\u017cy\u0142 r\u0119ce na lewit\u00f3w, ofiarowuj\u0105c ich na s\u0142u\u017cb\u0119 Panu (por. Lb 8,9-10). Moj\u017cesz k\u0142ad\u0142 r\u0119ce na Jozuego, aby udzieli\u0107 mu autorytetu i mocy, gdy ustanawia\u0142 go wodzem i swoim nast\u0119pc\u0105 (por. Lb 27,18-23). P\u00f3\u017aniej w historii Izraela prorok Elizeusz na\u0142o\u017cy\u0142 r\u0119ce na zmar\u0142ego ch\u0142opca, by go wskrzesi\u0107 (por. 2Krl 4,34).<\/p>\n Uwolnienie i uzdrowienie<\/strong><\/p>\n W Ewangeliach Jezus nak\u0142ada\u0142 r\u0119ce na dzieci, co by\u0142o gestem b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwa, ale najcz\u0119\u015bciej pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 tym gestem jako \u015brodkiem uzdrowienia. Na przyk\u0142ad w ten spos\u00f3b uzdrowi\u0142 niewidomego, pochylon\u0105 kobiet\u0119, kt\u00f3ra mia\u0142a ducha niemocy, a tak\u017ce chorych w Nazarecie. Nak\u0142ada\u0142 r\u00f3wnie\u017c r\u0119ce na ludzi, uwalniaj\u0105c ich od demonicznego dr\u0119czenia oraz wskrzeszaj\u0105c umar\u0142ych. Pod koniec Ewangelii Marka zmartwychwsta\u0142y Pan obieca\u0142 tym, kt\u00f3rzy uwierz\u0105 w Niego, \u017ce oni r\u00f3wnie\u017c b\u0119d\u0105 uzdrawiali chorych w ten sam spos\u00f3b: \u201eTym za\u015b, kt\u00f3rzy uwierz\u0105, te znaki towarzyszy\u0107 b\u0119d\u0105: (\u2026) na chorych r\u0119ce k\u0142a\u015b\u0107 b\u0119d\u0105, i ci odzyskaj\u0105 zdrowie\u201d (Mk 16,17-18). Upraszanie Ducha \u015awi\u0119tego W Dziejach Apostolskich nak\u0142adanie r\u0105k by\u0142o gestem udzielania pe\u0142ni Ducha \u015awi\u0119tego \u2013 szczeg\u00f3lnie nowym wierz\u0105cym. Robili to aposto\u0142owie (por. Dz 8,17-19), co tradycja katolicka uwa\u017ca za biblijne podstawy sakramentu bierzmowania. Widzimy tak\u017ce Ananiasza, zwyk\u0142ego wierz\u0105cego, kt\u00f3rego Duch Bo\u017cy poprowadzi\u0142 do na\u0142o\u017cenia r\u0105k na Szaw\u0142a, aby ten zosta\u0142 uzdrowiony ze swojej \u015blepoty i nape\u0142niony Duchem \u015awi\u0119tym (por. Dz 9,17).<\/p>\n Wyznaczanie do pos\u0142ugi<\/strong><\/p>\n Nak\u0142adanie r\u0105k jest r\u00f3wnie\u017c sposobem delegowania kogo\u015b do nowego zadania lub misji. W Dziejach Apostolskich grupa prorok\u00f3w i nauczycieli (a prawdopodobnie ca\u0142a wsp\u00f3lnota chrze\u015bcija\u0144ska w Antiochii) na\u0142o\u017cy\u0142a r\u0119ce na Barnab\u0119 i Szaw\u0142a (por. Dz 13,3), upraszaj\u0105c Bo\u017ce namaszczenie do misji, do kt\u00f3rej Duch \u015awi\u0119ty ich powo\u0142a\u0142. W ko\u0144cu, na\u0142o\u017cenie r\u0105k jest sposobem, w jaki aposto\u0142owie wyznaczali osoby powo\u0142ane do podj\u0119cia funkcji lidera w Ko\u015bciele, w\u0142\u0105czaj\u0105c w to pos\u0142ug\u0119 diakona i prezbitera.<\/p>\n Udzielanie sakrament\u00f3w<\/strong><\/p>\n W oparciu o te podstawy biblijne, nak\u0142adanie r\u0105k ma swoje wa\u017cne miejsce w dw\u00f3ch sakramentach Ko\u015bcio\u0142a \u2013 w bierzmowaniu i \u015bwi\u0119ceniach kap\u0142a\u0144skich. W tych sakramentach \u2013 sprawowanych wy\u0142\u0105cznie przez biskupa (lub, w przypadku bierzmowania, r\u00f3wnie\u017c przez kap\u0142ana delegowanego przez biskupa) \u2013 na\u0142o\u017cenie r\u0105k jest udzieleniem Ducha \u015awi\u0119tego. W bierzmowaniu na\u0142o\u017cenie r\u0105k jest udzieleniem daru Ducha, kt\u00f3ry dope\u0142nia \u0142ask\u0119 sakramentu chrztu. W \u015bwi\u0119ceniach kap\u0142a\u0144skich dar Ducha \u015awi\u0119tego, udzielony najpierw aposto\u0142om, przez sukcesj\u0119 apostolsk\u0105 przekazany biskupom \u2013 teraz udzielany jest kap\u0142anom naszych czas\u00f3w. W ostatnich latach Katolicka Odnowa Charyzmatyczna przypomnia\u0142a o tej staro\u017cytnej praktyce, gdy zwykli wierni nak\u0142adaj\u0105 r\u0119ce \u2013 szczeg\u00f3lnie w pos\u0142udze uzdrowienia, prosz\u0105c o nape\u0142nienie Duchem \u015awi\u0119tym i o Bo\u017ce umocnienie do nowej misji lub pos\u0142ugi. Nak\u0142adanie r\u0105k jest sposobem wyra\u017cenia tego, \u017ce jako ludzie mamy tak\u017ce wymiar cielesny i \u017ce \u0142aska Chrystusa przep\u0142ywa przez wszystkie cz\u0142onki Jego Cia\u0142a. Ale wa\u017cne jest, by ta praktyka by\u0142a dobrze sprawowana, aby unikn\u0105\u0107 pomieszania jej wymiaru sakramentalnego ze zwyk\u0142ym nak\u0142adaniem r\u0105k. Na przyk\u0142ad chrzest w Duchu \u015awi\u0119tym nie jest sakramentem, ale modlitw\u0105 o Ducha \u015awi\u0119tego \u2013 aby On o\u017cywi\u0142 dary, jakie ju\u017c otrzymali\u015bmy w sakramencie chrztu i bierzmowania. Ten gest powinien by\u0107 wykonywany z szacunkiem i uwra\u017cliwieniem na osob\u0119 przyjmuj\u0105c\u0105 tak\u0105 modlitw\u0119. W niekt\u00f3rych przypadkach powinno si\u0119 najpierw zapyta\u0107 t\u0119 osob\u0119 o zgod\u0119: \u201eCzy mog\u0119 po\u0142o\u017cy\u0107 ci r\u0119k\u0119 na ramieniu, gdy b\u0119d\u0119 si\u0119 za ciebie modli\u0142?\u201d. Oczywi\u015bcie nie mo\u017ce by\u0107 w tym ge\u015bcie sugestii, \u017ce oto ja udzielam swojego autorytetu czy mocy \u2013 po prostu jestem kana\u0142em, jakim \u0142aska Ducha \u015awi\u0119tego p\u0142ynie do tej osoby.<\/p>\n <\/p>\n