<\/p>\n

OBDAROWANIE W DUCHU \u015aWI\u0118TYM
\nDuch \u015awi\u0119ty w historii zbawienia
\n1. Wst\u0119p
\n\u201cDuch \u015awi\u0119ty w tajemniczy spos\u00f3b nale\u017cy do jednej natury Bo\u017cej, a tak\u017ce dzia\u0142a
\nw ludziach, w historii. My rozpatrujemy j\u0105 jako histori\u0119 zbawienia, osi\u0105gaj\u0105c\u0105 sw\u00f3j
\nszczytowy punkt w Jezusie Chrystusie, w kt\u00f3rym najwi\u0119ksze z\u0142o, jakim by\u0142o zabicie Dawcy
\n\u017cycia, sta\u0142o si\u0119 dzi\u0119ki mocy Bo\u017cej, \u017ar\u00f3d\u0142em nowego \u017cycia oraz wylaniem Ducha (od
\nChrystusa otrzymali\u015bmy Ducha \u015awi\u0119tego). Stosuj\u0105c zasad\u0119 apriopriacji mo\u017cemy stwierdzi\u0107,
\n\u017ce od momentu zes\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego \u017cyjemy w Jego czasie i obiektywne odkupienie
\ndokonane przez Chrystusa, dzi\u0119ki Jego mocy, realizujemy w wymiarach subiektywnych\u201d.1
\nDuch \u015awi\u0119ty jest wi\u0119c nam dany, aby\u015bmy mogli si\u0119 zbawi\u0107, czyli obiektywne
\nodkupienie dokonane przez Chrystusa zrealizowa\u0107 w wymiarze subiektywnym.
\n2. Duch \u015awi\u0119ty a Objawienie
\n\u201cW Starym Testamencie istnia\u0142o poj\u0119cie Ducha. Pierwotnie jest On okre\u015blany
\nterminem ruach \u2013 tchnienie. Posiada on znaczenie dynamicznego dzia\u0142ania Boga.
\nW czasach monarchii poj\u0119cie Duch Jahwe przekszta\u0142ca si\u0119 z dynamicznej mocy
\nw rzeczywisto\u015b\u0107 sta\u0142\u0105, dzi\u0119ki kt\u00f3rej Jahwe udziela swoim pomaza\u0144com szczeg\u00f3lnych
\nw\u0142a\u015bciwo\u015bci. W p\u00f3\u017anych natomiast pismach Starego Testamentu pojecie duch przemienia
\nsi\u0119 w poj\u0119cie teologiczne, staje si\u0119 po prostu synonimem Boga. Stary Testament nie zawiera
\njednak formalnego objawienia Ducha \u015awi\u0119tego jako Osoby Boskiej. Mo\u017cna przypuszcza\u0107,
\n\u017ce przyczyn\u0105 tego stanu jest pragnienie unikni\u0119cia stwarzania dodatkowych trudno\u015bci
\nw wierze monoteistycznej dla lud\u00f3w Starego Testamentu i tak ju\u017c przecie\u017c nara\u017conych na
\npoliteizm. Nowy Testament zawiera natomiast objawienie formalne Ducha \u015awi\u0119tego.
\nPosiada ono charakter pe\u0142ny i przyjmuje trzy formy:<\/h5>\n

1
\nks S. J. Stasiak, ks. R. Zawi\u0142a, ABC teologii dogmatycznej,Wroc\u0142aw 1993, s. 159.
\n74
\n\u00b7 Objawienie si\u0119 Ducha \u015awi\u0119tego w teofaniach (Mk 1, 9-11 i paralelne). Ta forma
\nobjawienia jest charakterystyczna dla Ewangelii Synoptycznych.
\n\u00b7 Objawienie si\u0119 Ducha \u015awi\u0119tego w dzia\u0142aniu Boskim (Dz 2, 1-41 \u2013 Zes\u0142anie Ducha
\n\u015awi\u0119tego; Dz 2, 4; 7, 55 \u2013 nape\u0142nienie Duchem \u015awi\u0119tym). Forma ta, ukazuj\u0105ca
\ndynamicznie dzia\u0142aj\u0105cego Boga, jest charakterystyczna dla Dziej\u00f3w Apostolskich.
\n\u00b7 Objawienie si\u0119 Ducha \u015awi\u0119tego w S\u0142owie (Rz 1, 4; 2Kor 3, 5-6; Ga 5, 13-26). W\u0142a\u015bnie
\nta ostatnia forma zamyka pe\u0142ni\u0119 objawienia si\u0119 Ducha \u015awi\u0119tego przez objawienie
\nw s\u0142owie i jest charakterystyczna zw\u0142aszcza dla list\u00f3w \u015bw. Paw\u0142a\u201d.2
\n3. Duch \u015awi\u0119ty w dzia\u0142aniu
\nNicejski symbol wiary podkre\u015bla b\u00f3stwo Ducha \u015awi\u0119tego i Jego r\u00f3wno\u015b\u0107 z Bogiem
\nOjcem i Synem Bo\u017cym \u2013 \u201ckt\u00f3ry z Ojcem i Synem wsp\u00f3lnie odbiera uwielbienie i chwa\u0142\u0119\u201d
\n3
\nOjciec posy\u0142a Syna i Syn wraz z Ojcem posy\u0142aj\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego (J 15, 26). \u201cWszelkie
\ndzia\u0142anie Bo\u017ce ma swoje \u017ar\u00f3d\u0142o w Ojcu, urzeczywistnia si\u0119 w Synu, dope\u0142nia i objawia
\nw Duchu. Tworzy si\u0119 w ten spos\u00f3b ko\u0142o mi\u0142o\u015bci: Ojciec rodzi Syna, Syn i Ojciec tchn\u0105
\nDucha, Duch uobecnia Syna i prowadzi do Ojca\u201d.4
\nDuch \u015awi\u0119ty dokonuje tego pos\u0142annictwa od Ojca i Syna w trzech wymiarach:
\na) kosmicznym
\nb) wsp\u00f3lnotowo-spo\u0142ecznym
\nc) indywidualno-osobowym: Duch \u015awi\u0119ty zamieszkuje w ca\u0142ym cz\u0142owieku, przenika jego
\nsfer\u0119 duchow\u0105 i somatyczn\u0105. W ten spos\u00f3b cz\u0142owiek staje si\u0119 \u015bwi\u0105tyni\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego,
\na zatem miejscem Jego szczeg\u00f3lnej obecno\u015bci. Dokonuje si\u0119 to przez usprawiedliwienie,
\nkt\u00f3re ma miejsce w sakramencie Chrztu. Duch \u015awi\u0119ty, zamieszkuj\u0105c w cz\u0142owieku, czyni go
\nsynem Bo\u017cym, co mo\u017cliwe jest dzi\u0119ki nadprzyrodzonemu darowi dzieci\u0119ctwa Bo\u017cego. To
\nczynienie cz\u0142owieka dzieckiem Boga dokonuje si\u0119 w wymiarze ontycznym przez
\nuczestnictwo w Bo\u017cej naturze, a w wymiarze moralnym przez \u015bwi\u0119to\u015b\u0107. Wtedy to dokonuje
\nsi\u0119 w cz\u0142owieku przeb\u00f3stwienie i usynowienie, i w zwi\u0105zku z tym powstaje nowe
\nstworzenie, kt\u00f3re jest skutkiem kszta\u0142towania w nas Chrystusa przez Ducha \u015awi\u0119tego.
\nOtworzy\u0107 si\u0119 na dzia\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego w naszym \u017cyciu to pozwoli\u0107, aby On w\u0142a\u015bnie<\/h5>\n

2
\nks S. J. Stasiak, ks. R. Zawi\u0142a, dz. cyt., s. 160.
\n3
\nSymbol Nicejsko-Konstantynopolita\u0144ski, KKK, s. 54.
\n4 R. E. Rogowski, \u015awiat\u0142o\u015b\u0107 i tajemnica, Katowice 1986, s. 188-189.
\n75
\nkszta\u0142towa\u0142 w nas obraz Chrystusa. I w\u0142a\u015bnie to Jego usynawiaj\u0105ce i przeb\u00f3stwiaj\u0105ce
\ndzia\u0142anie powoduje w nas nadprzyrodzone skutki:
\n\u00b7 PODTRZYMUJE W CZ\u0141OWIEKU WIAR\u0118, poniewa\u017c g\u0142oszenie Ewangelii i wiara,
\nkt\u00f3ra jest tego skutkiem, dokonuje si\u0119 przede wszystkim moc\u0105 Ducha \u015awi\u0119tego (por.
\n1Tes 1, 4-5).
\n\u00b7 O\u015aWIECA NASZ UMYS\u0141, gdy\u017c w poznaniu prawdy, tak nadprzyrodzonej, jak
\ni przyrodzonej, pomaga nam Jego m\u0105dro\u015b\u0107 (por. 1Kor 2, 11-13).
\n\u00b7 U\u015aWI\u0118CA i przez to staje si\u0119 DORADC\u0104 w naszym chceniu i dzia\u0142aniu (Flp 2, 13).
\n\u00b7 Jest DAWC\u0104 NADZIEI (Rz 15, 13) i \u0179R\u00d3D\u0141EM MI\u0141O\u015aCI BO\u017bEJ (Rz 5, 5).
\n\u00b7 DAJE \u017bYCIE I OBDARZA ZMARTWYCHWSTANIEM (Rz 8, 11).
\n\u00b7 OD NIEGO POCHODZ\u0104 SZCZEG\u00d3LNE DARY ZWANE CHARYZMATAMI.5
\n4. Dary Ducha \u015awi\u0119tego
\n\u201cCharyzmat w sensie najszerszym jest wezwaniem Bo\u017cym skierowanym do
\njednostki ludzkiej i zarazem uzdalniaj\u0105cym j\u0105 do okre\u015blonej s\u0142u\u017cby we wsp\u00f3lnocie
\n[\u2026]. Dar ten wymaga otwarcia si\u0119 obdarowywanego cz\u0142owieka, jego wsp\u00f3\u0142pracy
\nz Bogiem. Rozdawnictwo charyzmat\u00f3w ma charakter powszechny, ka\u017cdy wi\u0119c otrzymuje
\ngo, problem polega jedynie na rozpoznaniu go i realizowaniu. Duch \u015awi\u0119ty udziela
\ncharyzmat\u00f3w w zale\u017cno\u015bci od potrzeb Ko\u015bcio\u0142a.\u201d6
\n1Kor 12, 1-11; 14, 1-40; Rz 12, 6-8
\n\u201cDuch \u015awi\u0119ty nie tylko przez sakramenty i pos\u0142ugi u\u015bwi\u0119ca i prowadzi Lud Bo\u017cy oraz cnotami go
\nprzyozdabia, ale \u00abudzielaj\u0105c ka\u017cdemu jak chce\u00bb (1Kor 12, 11) dar\u00f3w swoich, rozdziela mi\u0119dzy wiernych
\nwszelakiego stanu tak\u017ce szczeg\u00f3lne \u0142aski, przez kt\u00f3re czyni ich zdatnymi i gotowymi do podejmowania
\nrozmaitych dzie\u0142 lub funkcji maj\u0105cych na celu odnow\u0119 i dalsz\u0105 po\u017cyteczn\u0105 rozbudow\u0119 Ko\u015bcio\u0142a, zgodnie ze
\ns\u0142owami: \u00abKa\u017cdemu dostaje si\u0119 objaw Ducha dla og\u00f3lnego po\u017cytku\u00bb (1Kor 12, 7) A poniewa\u017c te
\ncharyzmaty, zar\u00f3wno najznamienitsze, jak i te bardziej pospolite a szerzej rozpowszechnione, s\u0105 nader
\nstosowne i po\u017cyteczne dla potrzeb Ko\u015bcio\u0142a, przyjmowa\u0107 je nale\u017cy z dzi\u0119kczynieniem i ku pociesze. O dary
\nza\u015b nadzwyczajne nie nale\u017cy si\u0119 ubiega\u0107 lekkomy\u015blnie ani spodziewa\u0107 si\u0119 zarozumiale po nich owoc\u00f3w
\napostolskiej dzia\u0142alno\u015bci; s\u0105d o ich autentyczno\u015bci i o w\u0142a\u015bciwym wprowadzaniu ich w czyn nale\u017cy do tych,
\nkt\u00f3rzy s\u0105 w Ko\u015bciele prze\u0142o\u017conymi i kt\u00f3rzy szczeg\u00f3lnie powo\u0142ani s\u0105, by nie gasi\u0107 Ducha, lecz do\u015bwiadcza\u0107
\nwszystkiego i zachowywa\u0107 to, co dobre (por. 1 Tes 5, 12. 19-21)\u201d. (KK 12)<\/h5>\n

5
\nPor. ks S. J. Stasiak, ks. R. Zawi\u0142a, dz. cyt., s. 168-171.
\n6 Tam\u017ce, s. 239.
\n76
\n\u201cDuch \u015awi\u0119ty, kt\u00f3ry powierza Ko\u015bcio\u0142owi-Komunii r\u00f3\u017cne pos\u0142ugi, r\u00f3wnocze\u015bnie
\nubogaca go w szczeg\u00f3lne dary i zdolno\u015bci, kt\u00f3re nazywamy charyzmatami. Mog\u0105 one
\nprzybiera\u0107 najrozmaitsze formy, ju\u017c to jako wyraz najpe\u0142niejszej wolno\u015bci Ducha, kt\u00f3ry jest
\nich dawc\u0105, ju\u017c to jako odpowied\u017a na r\u00f3\u017cnorodne wymogi pojawiaj\u0105ce si\u0119 w dziejach
\nKo\u015bcio\u0142a. O wielkiej rozmaito\u015bci tych dar\u00f3w \u015bwiadcz\u0105 teksty Nowego Testamentu, kt\u00f3re je
\nopisuj\u0105 i klasyfikuj\u0105 [\u2026]. Charyzmaty, czy to nadzwyczajne, czy te\u017c proste i pokorne,
\ndzi\u0119ki Duchowi \u015awi\u0119temu, kt\u00f3ry w nich jest, dzia\u0142aj\u0105 zawsze, po\u015brednio lub bezpo\u015brednio,
\ndla dobra Ko\u015bcio\u0142a, wnosz\u0105c \u2013 zgodnie ze swym przeznaczeniem \u2013 wk\u0142ad w budowanie,
\nw powi\u0119kszanie ludzkiego dobra i w zaspokajanie potrzeb \u015bwiata. Tak\u017ce w naszych czasach
\nogl\u0105damy rozkwit r\u00f3\u017cnych charyzmat\u00f3w w\u015br\u00f3d \u015bwieckich m\u0119\u017cczyzn i kobiet. I cho\u0107
\notrzymuj\u0105 je poszczeg\u00f3lne osoby, mog\u0105 uczestniczy\u0107 w nich tak\u017ce inni i w ten spos\u00f3b
\nzachowuje si\u0119 ich ci\u0105g\u0142o\u015b\u0107 w czasie jako cenne i \u017cywe dziedzictwo, tworz\u0105ce pomi\u0119dzy
\nlud\u017ami szczeg\u00f3lne pokrewie\u0144stwo duchowe [\u2026]. Charyzmaty winny by\u0107 przyjmowane
\nz wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 zar\u00f3wno przez tych, kt\u00f3rzy je otrzymuj\u0105, jak i przez wszystkich cz\u0142onk\u00f3w
\nKo\u015bcio\u0142a. W nich bowiem szczeg\u00f3lnie obficie objawia si\u0119 \u0142aska zapewniaj\u0105ca apostolsk\u0105
\n\u017cywotno\u015b\u0107 i \u015bwi\u0119to\u015b\u0107 ca\u0142emu Cia\u0142u Chrystusa, pod warunkiem, \u017ce pochodz\u0105 one naprawd\u0119
\nod Ducha i s\u0105 u\u017cywane rzeczywi\u015bcie zgodnie z Jego natchnieniem. Dlatego zawsze nale\u017cy
\nsi\u0119 stara\u0107 o w\u0142a\u015bciwe rozpoznanie charyzmatu (…). Tote\u017c \u017caden charyzmat nie zwalnia
\nz obowi\u0105zku zachowania \u0142\u0105czno\u015bci i pos\u0142usze\u0144stwa wobec Pasterzy Ko\u015bcio\u0142a\u201d.7
\nKatechizm Ko\u015bcio\u0142a Katolickiego o charyzmatach: pkt. 799-801
\n\u201cCharyzmat to dar dany od Boga jednostce dla dobra ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty [\u2026]. \u0141aska
\njest darem Ducha \u015awi\u0119tego. Obejmuje ona tak\u017ce dary, kt\u00f3rych On nam udziela. S\u0105 nimi
\n\u0142aski sakramentalne, czyli w\u0142a\u015bciwe r\u00f3\u017cnym sakramentom, oraz \u0142aski szczeg\u00f3lne. W\u015br\u00f3d
\ntych szczeg\u00f3lnych nale\u017cy wymieni\u0107 \u0142aski stanu, kt\u00f3re towarzysz\u0105 wykonywaniu
\nodpowiedzialnych zada\u0144 \u017cycia chrze\u015bcija\u0144skiego, i pos\u0142ugi wewn\u0105trz Ko\u015bcio\u0142a (Rz 12, 6-8;
\nKKK 2004) oraz charyzmaty (…). W zaw\u0119\u017conym rozumieniu tego poj\u0119cia charyzmaty
\noznaczaj\u0105 tak zwane dary epifanijne\u201d.8
\n\u201cOg\u00f3lnie w odniesieniu do dar\u00f3w duchowych nale\u017cy wystrzega\u0107 si\u0119 postaw
\nskrajnych, jednostronnych w sensie ich zasadniczego odrzucenia lub bezkrytycznego<\/h5>\n

7
\nJan Pawe\u0142 II, Adhortacja apostolska Christifideles Laici, 24.
\n8 Kurs Oazowy Dla Animator\u00f3w Diakonii Modlitwy, Podr\u0119cznik dla prowadz\u0105cych, Katowice – Lublin
\n1999, s. 120-121.
\n77
\nzafascynowania si\u0119 nimi [\u2026]. Ruch \u015awiat\u0142o-\u017bycie powinna wi\u0119c cechowa\u0107 zasadnicza
\notwarto\u015b\u0107 na obfito\u015b\u0107 dar\u00f3w Ducha \u015awi\u0119tego. Nie mo\u017cemy te\u017c Duchowi \u015awi\u0119temu stawia\u0107
\nw s\u0142abo\u015bci naszej wiary \u017cadnych granic, okre\u015blaj\u0105cych, jakich dar\u00f3w mo\u017ce i powinien nam
\nudziela\u0107. Je\u017celi wi\u0119c spotykamy si\u0119 z autentycznym Jego dzia\u0142aniem i darami, powinni\u015bmy je
\nprzyjmowa\u0107 z rado\u015bci\u0105 i dzi\u0119kczynieniem. Mo\u017cemy tak\u017ce pragn\u0105\u0107 tych dar\u00f3w i prosi\u0107
\no nie\u201d.9
\nDary s\u0105 dane po to, by by\u0142y u\u017cywane ku po\u017cytkowi wsp\u00f3lnoty. Nie mo\u017cna ich
\nzakopa\u0107. Trzeba si\u0119 nimi dzieli\u0107. Dar nieu\u017cywany kar\u0142owacieje, zanika, trzeba go rozwija\u0107
\njak talent. Charyzmat jest mi dany dla wsp\u00f3lnoty, dlatego nie mog\u0119 odm\u00f3wi\u0107 wsp\u00f3lnocie,
\nby z niego korzysta\u0142a. Jako cz\u0142onek wsp\u00f3lnoty mog\u0119 te\u017c prosi\u0107 o dzielenie si\u0119 darem tych,
\nkt\u00f3rzy go posiadaj\u0105 [\u2026]. Charyzmaty s\u0105 narz\u0119dziem dla pos\u0142ugi we wsp\u00f3lnocie. Sam fakt
\notrzymania narz\u0119dzia nie oznacza jeszcze, \u017ce jest ono dobrze u\u017cywane, dlatego nale\u017cy
\nnauczy\u0107 si\u0119 w\u0142a\u015bciwie z nich korzysta\u0107, rozwija\u0107 je i piel\u0119gnowa\u0107\u201d.10 Posiadanie dar\u00f3w
\nepifanijnych nie \u015bwiadczy nigdy o jakiej\u015b szczeg\u00f3lnej doskona\u0142o\u015bci czy \u015bwi\u0119to\u015bci
\nosoby, kt\u00f3ra owe dary posiada! Tego rodzaju dary maj\u0105 nam pomaga\u0107 w d\u0105\u017ceniu do
\n\u015bwi\u0119to\u015bci, natomiast same automatycznie ani naszej \u015bwi\u0119to\u015bci nie sprawiaj\u0105, ani ich
\notrzymanie nie jest bezpo\u015brednio zale\u017cne od stopnia duchowej dojrza\u0142o\u015bci czy wewn\u0119trznej
\ndoskona\u0142o\u015bci. Takie same dary mo\u017ce otrzyma\u0107 osoba, kt\u00f3ra jest u pocz\u0105tku duchowej
\ndrogi, jak i kto\u015b, kto ma za sob\u0105 wielkie do\u015bwiadczenie w dziedzinie \u017cycia duchowego.
\n\u201cJe\u017celi uznamy, \u017ce Duch \u015awi\u0119ty mo\u017ce objawi\u0107 swoj\u0105 obecno\u015b\u0107 przez dary epifanijne
\ni stwierdzimy, \u017ce faktycznie przez nie dzia\u0142a, musimy je przyjmowa\u0107 z rado\u015bci\u0105
\ni wdzi\u0119czno\u015bci\u0105, a wsp\u00f3lnocie pozostaje zadanie troszczenia si\u0119 o ich rozw\u00f3j\u201d.11<\/h5>\n

9 Deklaracja II Krajowej Kongregacji Odpowiedzialnych Ruchu \u015awiat\u0142o – \u017bycie odbytej w Kro\u015bcienku nad
\nDunajcem w dniach 4 – 6 luty 1977 roku, Ruch \u015awiat\u0142o-\u017bycie wobec dar\u00f3w duchowych, 1.
\n10 Kurs Oazowy Dla Animator\u00f3w Diakonii Modlitwy, dz. cyt., s. 126.
\n11 Tam\u017ce, s. 127.
\n78
\nDary charyzmatyczne12
\n1. Dar j\u0119zyk\u00f3w
\nDar j\u0119zyk\u00f3w jest modlitw\u0105 pozapoj\u0119ciow\u0105, w kt\u00f3rej mo\u017cna wyrazi\u0107 to, czego nie da
\nsi\u0119 wypowiedzie\u0107 s\u0142owami, bardziej rodzajem ekspresji, ni\u017c przekazu tre\u015bci. Bywa on
\nnazwany \u201cdarem zwerbalizowanej kontemplacji\u201d. Nie wymaga on wi\u0119kszego zrozumienia,
\npos\u0142usze\u0144stwa i formy, ni\u017c te modlitwy, na jakie sta\u0107 dzieci. Jest to jak gdyby \u201cgaworzenie
\nprzed Panem Bogiem\u201d. Dar j\u0119zyk\u00f3w jest tak stary, jak sam Ko\u015bci\u00f3\u0142. Brak na jego temat
\nbezpo\u015brednich wzmianek w Starym Testamencie, a i za \u017cycia Pana Jezusa nie objawia\u0142 on
\nsi\u0119 jeszcze, jednak\u017ce ju\u017c wtedy Jezus zapowiedzia\u0142 go swoim uczniom: \u201c[\u2026] te znaki
\ntowarzyszy\u0107 b\u0119d\u0105 [\u2026] nowymi j\u0119zykami m\u00f3wi\u0107 b\u0119d\u0105\u201d (Mk 16,17). Pierwsze objawienie si\u0119
\ndaru j\u0119zyk\u00f3w, kt\u00f3re zarazem \u0142\u0105czy\u0142o si\u0119 z powstaniem Ko\u015bcio\u0142a, mia\u0142o miejsce
\nw wieczerniku podczas Zes\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego (Dz 2, 2-11). Po tym wydarzeniu dar
\nrozprzestrzenia\u0142 si\u0119 obejmuj\u0105c tak\u017ce innych wiernych. Znajdujemy go np.: w rodzinie
\nKorneliusza (Dz 10, 46) i w\u015br\u00f3d nowo ochrzczonych z Efezu (Dz 19, 6). \u015aw. Pawe\u0142 m\u00f3wi
\no nim jako o zjawisku powszechnym po\u015br\u00f3d wsp\u00f3lnot i nie domaga si\u0119 jego ograniczenia,
\npragnie tylko wprowadzi\u0107 wi\u0119kszy porz\u0105dek przy korzystaniu z tego daru. On sam
\npotwierdza swoje osobiste do\u015bwiadczenie w modlitwie j\u0119zykami: \u201cDzi\u0119kuj\u0119 Bogu, \u017ce
\nm\u00f3wi\u0119 j\u0119zykami lepiej od was wszystkich\u201d (1Kor 14, 18). Pawe\u0142 pragnie przy tym, \u017ceby
\nten dar obejmowa\u0142 jak najszersze rzesze wiernych: \u201cChcia\u0142bym, \u017ceby\u015bcie wszyscy m\u00f3wili
\nj\u0119zykami\u201d (1 Kor 14, 5). Dar j\u0119zyk\u00f3w jest najpierw rodzajem modlitwy prywatnej, nawet
\nje\u017celi praktykowany jest we wsp\u00f3lnocie: \u201cTen kto m\u00f3wi j\u0119zykami, buduje siebie samego\u201d
\n(1Kor, 14, 4). Jest to modlitwa, kt\u00f3r\u0105 Duch \u015awi\u0119ty ma przygotowan\u0105 dla nas, aby w chwili
\nnaszej s\u0142abo\u015bci lub wtedy, kiedy tre\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 nosimy w sercu i pragniemy przekaza\u0107 Bogu,
\nprzekracza nasze ograniczone s\u0142owa, zast\u0105pi\u0107 nasz\u0105 s\u0142abo\u015b\u0107, niezdarno\u015b\u0107 i brak rozeznania
\nco do potrzeb nas samych i wsp\u00f3lnoty. \u201cTen bowiem, kto m\u00f3wi j\u0119zykiem, nie ludziom
\nm\u00f3wi, lecz Bogu. Nikt go nie s\u0142yszy (tzn. nie rozumie), a on pod wp\u0142ywem Ducha m\u00f3wi
\nrzeczy tajemne\u201d (Kor 14, 2). Jest to modlitwa odpowiednia do ka\u017cdej okoliczno\u015bci, Duch
\n\u015awi\u0119ty wie bowiem najlepiej, jakich u\u017cy\u0107 s\u0142\u00f3w, aby trafi\u0107 bezpo\u015brednio do serca samego
\nBoga. Jest to naj\u0142atwiejszy spos\u00f3b, aby odda\u0107 si\u0119 do dyspozycji Ducha \u015awi\u0119tego.<\/h5>\n

12 Opracowane na podstawie: Serafino Falvo, Przebudzenie charyzmatyczne, \u0141\u00f3d\u017a 1995; Steve Clark,
\nOchrzczeni w Duchu i dary duchowe, Krak\u00f3w 1994; Kurs Oazowy Dla Animator\u00f3w Diakonii Modlitwy, dz.
\ncyt.
\n79
\n\u201cPodobnie tak\u017ce Duch \u015awi\u0119ty przychodzi z pomoc\u0105 naszej s\u0142abo\u015bci, gdy bowiem nie
\numiemy si\u0119 modli\u0107 tak jak trzeba, sam Duch przyczynia si\u0119 za nami w b\u0142aganiach, kt\u00f3rych
\nnie spos\u00f3b wyrazi\u0107 s\u0142owami. Ten za\u015b, kt\u00f3ry przenika serca, zna zamiar Ducha, wie \u017ce
\nprzyczynia si\u0119 za \u015bwi\u0119tymi zgodnie z wol\u0105 Bo\u017c\u0105” (Rz 8, 26-27). Dar ten, wykorzystywany
\nwe wsp\u00f3lnocie, pomaga lepiej otworzy\u0107 si\u0119 na S\u0142owo Bo\u017ce, oczyszcza my\u015bli i serce od
\nosobistych wyobra\u017ce\u0144 Boga i Jego woli, a przygotowuje na przyj\u0119cie woli Boga. Jest jak
\ngdyby \u201cbaz\u0105\u201d na podstawie kt\u00f3rej \u201cuaktywniaj\u0105 si\u0119 pozosta\u0142e dary\u201d. Pozwala te\u017c wyciszy\u0107
\nserce z wszelkich nieuporz\u0105dkowanych my\u015bli i pragnie\u0144, uwra\u017cliwiaj\u0105c na przekaz s\u0142owa
\nBoga, dlatego te\u017c cz\u0119sto na bazie tego daru pojawia si\u0119 we wsp\u00f3lnocie dar proroctwa.
\nDar j\u0119zyk\u00f3w mo\u017ce przejawia\u0107 si\u0119 w trzech odmianach:
\na) jubilacja \u2013 jest to b\u0105d\u017a \u015bpiew w j\u0119zykach, b\u0105d\u017a te\u017c \u015bpiew jakiego\u015b wyrazu, np. alleluja,
\nna improwizowan\u0105 melodi\u0119. To spos\u00f3b modlitwy wsp\u00f3lnotowej, modlitwy uwielbienia
\nPana, kt\u00f3ry nie wymaga w\u0142a\u015bciwego daru j\u0119zyk\u00f3w, ale stanowi jak gdyby wst\u0119p do niego
\ni bardzo cz\u0119sto w ten dar si\u0119 przeradza.
\nb) glosolalia \u2013 jest to w\u0142a\u015bciwy dar j\u0119zyk\u00f3w.
\nc) ksenolalia \u2013 jest to sytuacja, w kt\u00f3rej osoba modl\u0105ca si\u0119 w j\u0119zykach wypowiada s\u0142owa
\nw jakim\u015b okre\u015blonym j\u0119zyku, (np. hebrajskim), kt\u00f3rego jednak zupe\u0142nie nie zna, ani te\u017c
\nnigdy nie s\u0142ysza\u0142a.
\nCz\u0142owiek posiadaj\u0105cy dar j\u0119zyk\u00f3w w pe\u0142ni go kontroluje. Modli si\u0119 zupe\u0142nie \u015bwiadomie, jest te\u017c w
\npe\u0142ni wolny, mo\u017ce zacz\u0105\u0107 i sko\u0144czy\u0107 kiedy tylko zechce. Jest jednym ze zwyk\u0142ych modl\u0105cych si\u0119 we
\nwsp\u00f3lnocie, tyle tylko, \u017ce jego usta wypowiadaj\u0105 nieznane s\u0142owa. Modlitwa w j\u0119zykach domaga si\u0119
\nwsp\u00f3\u0142pracy cz\u0142owieka z Bogiem, jest ona bowiem pewn\u0105 kombinacj\u0105 element\u00f3w boskich i ludzkich, a
\ninicjatywa wychodzi zar\u00f3wno ze strony cz\u0142owieka, jak i Boga. Cz\u0142owiek oddaje w tej modlitwie Bogu sw\u00f3j
\nj\u0119zyk, g\u0142os, wol\u0119, natomiast Duch \u015awi\u0119ty organizuje to wszystko w jedn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107, nadaj\u0105c modlitwie
\nnadprzyrodzon\u0105 tre\u015b\u0107. Dlatego te\u017c modlitwy w j\u0119zykach mo\u017cna si\u0119 \u201cnauczy\u0107\u201d, mimo i\u017c czasami sam Duch
\n\u015awi\u0119ty zaprasza bardzo bezpo\u015brednio do takiej modlitwy \u201cmieszaj\u0105c osobie modl\u0105cej si\u0119 na g\u0142os j\u0119zyk\u201d.
\nTakie przypadki zdarzaj\u0105 si\u0119, jednak\u017ce nie jest to jedyny spos\u00f3b. Aby modli\u0107 si\u0119 w j\u0119zykach, trzeba
\nprze\u0142ama\u0107 wewn\u0119trzny op\u00f3r wi\u0105\u017c\u0105cy si\u0119 z konieczno\u015bci\u0105 wypowiadania niezrozumia\u0142ych przez siebie s\u0142\u00f3w.
\nTen op\u00f3r jest g\u0142\u00f3wn\u0105 przeszkod\u0105 w modlitwie j\u0119zykami. Aby otrzyma\u0107 dar j\u0119zyk\u00f3w, mo\u017cna prosi\u0107 o to Pana
\ni po prostu\u2026 \u0107wiczy\u0107! To \u0107wiczenie pomaga prze\u0142ama\u0107 wewn\u0119trzne opory przed samym sob\u0105
\ni jednocze\u015bnie otwiera na dzia\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego. Mo\u017cna to por\u00f3wna\u0107 do przyk\u0142adu ma\u0142ego dziecka,
\nkt\u00f3re pr\u00f3buje wypowiada\u0107 przed Ojcem pierwsze s\u0142owa. Czy Ojciec Niebieski nie b\u0119dzie si\u0119 radowa\u0142 z tego
\npowodu? Warto wi\u0119c na pocz\u0105tek zacz\u0105\u0107 w trakcie modlitwy osobistej wychwala\u0107 Pana nasuwaj\u0105cymi si\u0119
\nspontanicznie s\u0142owami, nie zwracaj\u0105c uwagi na tre\u015b\u0107, ale pr\u00f3buj\u0105c skoncentrowa\u0107 si\u0119 na samej Bo\u017cej
\nObecno\u015bci. Mo\u017cna nast\u0119pnie zatrzyma\u0107 si\u0119 przy jakiej\u015b formule lub s\u0142owu, np. \u201cAlleluja\u201d, lub \u201cAbba,
\n80
\nOjcze\u201d, powtarzaj\u0105c j\u0105 wielokrotnie i szybko. Po d\u0142u\u017cszej chwili \u0142atwo zauwa\u017cy\u0107, \u017ce j\u0119zyk w pewien spos\u00f3b
\nnie nad\u0105\u017ca za wypowiadanymi tre\u015bciami. Jest to moment, w kt\u00f3rym sam Duch \u015awi\u0119ty b\u0119dzie chcia\u0142
\nwkroczy\u0107 w nasz\u0105 modlitw\u0119 ze swoj\u0105 modlitw\u0105. Warto wtedy spr\u00f3bowa\u0107 wypowiedzie\u0107 tre\u015b\u0107 modlitewn\u0105 w
\npostaci spontanicznie nasuwaj\u0105cych si\u0119 s\u0142\u00f3w, kt\u00f3re nie maj\u0105 wi\u0119kszego sensu. Pocz\u0105tkowo wszystko to
\nwydaje si\u0119 sztuczne, pojawia si\u0119 wewn\u0119trzny op\u00f3r i obawa \u017ce jest to tylko nasze dzia\u0142anie, bez pomocy
\nDucha \u015awi\u0119tego. W pewnym sensie tak jest istotnie. Jednak\u017ce gdy cz\u0142owiek prze\u0142amie wewn\u0119trzny op\u00f3r,
\nz czasem zauwa\u017cy, \u017ce wypowiadane s\u0142owa jak gdyby same zaczynaj\u0105 uk\u0142ada\u0107 si\u0119 w pewn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107 i
\nwyp\u0142ywaj\u0105 jak gdyby spontanicznie, popychane jak\u0105\u015b wewn\u0119trzn\u0105 si\u0142\u0105. Wtedy w\u0142a\u015bnie to Duch \u015awi\u0119ty
\nwkracza w nasze \u201c\u0107wiczenie\u201d i to On zaczyna przemienia\u0107 je w modlitw\u0119 Duch \u015awi\u0119ty bardzo dyskretnie i
\nw spos\u00f3b pocz\u0105tkowo niezauwa\u017calny przejmuje kontrol\u0119 nad nasz\u0105 modlitw\u0105, uk\u0142adaj\u0105c wypowiadane
\nd\u017awi\u0119ki w harmonijn\u0105 ca\u0142o\u015b\u0107. W ten spos\u00f3b pod dzia\u0142aniem Ducha \u015awi\u0119tego zaczynaj\u0105 wyp\u0142ywa\u0107 z naszych
\nust dziwne g\u0142oski do tej pory nie s\u0142yszane, powodowane jakim\u015b impulsem wewn\u0119trznym. Niekt\u00f3rzy od razu
\notrzymuj\u0105 dar wyg\u0142aszania modlitw ca\u0142kowicie skomponowanych, inni otrzymuj\u0105 zaledwie dwa, trzy s\u0142owa.
\nCierpliwe powtarzanie owych monosylab sprawia, \u017ce z czasem dochodz\u0105 nast\u0119pne, a Duch \u015awi\u0119ty
\nrozbudowuje nasz\u0105 modlitw\u0119.
\n2. Dar za\u015bni\u0119cia w Panu
\nJest nazywany r\u00f3wnie\u017c darem spoczynku w Panu lub odpoczynku w Duchu.
\nT\u0142umaczy si\u0119 go jako swoiste \u201comdlenie\u201d wobec blisko\u015bci mi\u0142uj\u0105cego Boga. Jest znakiem
\nprzechodzenia Ducha \u015awi\u0119tego po\u015br\u00f3d modl\u0105cych si\u0119. Jest momentem wielkiego pokoju
\ni g\u0142\u0119bokiej wi\u0119zi z Panem. Kiedy ten dar przychodzi od Pana, powinien by przyj\u0119ty
\nz g\u0142\u0119bok\u0105 wdzi\u0119czno\u015bci\u0105 i rado\u015bci\u0105. Ten, kto do\u015bwiadcza za\u015bni\u0119cia w Panu, nie mo\u017ce si\u0119
\nporusza\u0107, ale zachowuje \u015bwiadomo\u015b\u0107 i czuje si\u0119 szcz\u0119\u015bliwy. B\u00f3g, kt\u00f3ry przychodzi do
\nuczestnik\u00f3w spotkania modlitewnego, nie robi mi\u0119dzy nimi r\u00f3\u017cnicy, ale ka\u017cdego pragnie
\nz tak\u0105 sam\u0105 moc\u0105 do\u015bwiadczy\u0107 swoj\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105. Jednak\u017ce niekt\u00f3rym osobom, opr\u00f3cz
\nzapewnie\u0144 o swojej obecno\u015bci, daje do\u015bwiadczy\u0107 siebie na p\u0142aszczy\u017anie emocjonalnej,
\nprze\u017cyciowej. Powodowane jest to jak\u0105\u015b szczeg\u00f3ln\u0105 potrzeb\u0105 i jest znakiem dla takiej
\nosoby, \u017ce B\u00f3g jest obecny i dzia\u0142a w jej \u017cyciu duchowym, tak jak i w sercach innych
\ncz\u0142onk\u00f3w wsp\u00f3lnoty. B\u00f3g, przychodz\u0105c do cz\u0142owieka r\u00f3wnie\u017c w wymiarze emocjonalnym,
\nw postaci stanu pocieszenia, nie przychodzi tylko do ludzkiej duszy czy psychiki, ale
\nogarnia ca\u0142ego cz\u0142owieka. Dlatego te\u017c to dotkni\u0119cie Jego mi\u0142o\u015bci\u0105 przejawia si\u0119 w wypadku
\ndaru za\u015bni\u0119cia w Panu szczeg\u00f3lnym stanem fizycznym, w kt\u00f3rym sfera cielesna, pod
\nwp\u0142ywem blisko\u015bci Pana Boga nie reaguje na bod\u017ace fizyczne. Przejawia si\u0119 to w stanie
\npodobnym do omdlenia, a cz\u0119sto r\u00f3wnie\u017c w upadku, podczas kt\u00f3rego jednak nie wyst\u0119puj\u0105
\n\u017cadne obra\u017cenia fizyczne. B\u00f3g, wybieraj\u0105c taki spos\u00f3b dotykania swoj\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105, ma w tym
\n81
\nkonkretny cel. Dlatego te\u017c darowi za\u015bni\u0119cia w Panu towarzysz\u0105 najcz\u0119\u015bciej konkretne
\nuzdrowienia fizyczne lub duchowe. Mo\u017ce pojawia\u0107 si\u0119 u os\u00f3b stoj\u0105cych w jakim\u015b wa\u017cnym
\ndla nich momencie \u017cyciowym i potrzebuj\u0105cych takiego w\u0142a\u015bnie do\u015bwiadczenia Boga, lub te\u017c
\nu os\u00f3b, kt\u00f3re z powod\u00f3w wiadomych Bogu powinny taki dar otrzyma\u0107. Darem za\u015bni\u0119cia
\nw Panu mo\u017ce pos\u0142u\u017cy\u0107 si\u0119 B\u00f3g dla objawienia za po\u015brednictwem konkretnych os\u00f3b swojej
\nobecno\u015bci we wsp\u00f3lnocie. W przeciwie\u0144stwie do daru j\u0119zyk\u00f3w, kt\u00f3ry raz otrzymany
\nw zasadzie zostaje na ca\u0142e \u017cycie (chyba \u017ce osoba, kt\u00f3ra otrzyma\u0142a ten dar, nie wykorzystuje
\ngo, wtedy dar \u201cnieu\u017cywany\u201d sam zanika), dar za\u015bni\u0119cia w Panu nie jest darem \u201ctrwa\u0142ym\u201d,
\ntzn. mo\u017ce by\u0107 dany na d\u0142u\u017cej, ale r\u00f3wnie dobrze mo\u017ce by\u0107 darem jednorazowym.
\nW momencie, kiedy B\u00f3g uzna, \u017ce nie jest on ju\u017c konieczny dla sytuacji wiary danej osoby,
\nmo\u017ce zmieni\u0107 sw\u00f3j spos\u00f3b przychodzenia, udzielaj\u0105c w miejsce daru za\u015bni\u0119cia w Panu
\ninnych dar\u00f3w, b\u0105d\u017a charyzmatycznych, b\u0105d\u017a rozwijaj\u0105c i kszta\u0142tuj\u0105c dary i zdolno\u015bci
\nnaturalne. Dar za\u015bni\u0119cia w Panu nale\u017cy wi\u0119c przyjmowa\u0107 z rado\u015bci\u0105 i wdzi\u0119czno\u015bci\u0105, ale nie
\nprzywi\u0105zywa\u0107 si\u0119 do niego, koncentruj\u0105c si\u0119 bardziej na samym Bogu, kt\u00f3ry przychodzi,
\nobjawiaj\u0105c swoj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107.
\n3. Dar \u0142ez
\nTen dar towarzyszy cz\u0119sto nawr\u00f3ceniom, jest wyrazem stanu szcz\u0119\u015bcia wyp\u0142ywaj\u0105cego z
\ndo\u015bwiadczenia blisko\u015bci kochaj\u0105cego i przebaczaj\u0105cego Boga. Bardzo cz\u0119sto dar ten wi\u0105\u017ce si\u0119 ze stanem
\npocieszenia duchowego i towarzyszy do\u015bwiadczeniu emocjonalnego uniesienia, kt\u00f3re cz\u0119sto pojawia si\u0119 pod
\nwp\u0142ywem dzia\u0142ania Boga. Dar \u0142ez jest wi\u0119c zewn\u0119trznym przejawem dzia\u0142ania Boga w sercu cz\u0142owieka,
\npodczas kt\u00f3rego do\u015bwiadcza on szczeg\u00f3lnego stanu pocieszenia, a jego dusza rozpala si\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105 do Boga.
\nDar \u0142ez ma charakter oczyszczaj\u0105cy i rodzi w sercu poczucie wolno\u015bci i szcz\u0119\u015bcia. Podobnie jak dar
\nza\u015bni\u0119cia w Panu, ma charakter daru \u201cnietrwa\u0142ego\u201d, udzielanego w okre\u015blonych momentach \u017cycia, ale mo\u017ce
\nwyst\u0119powa\u0107 r\u00f3wnie\u017c w formie sta\u0142ej (na przyk\u0142ad u \u015bw. Ignacego czy wielu innych \u015bwi\u0119tych) i wtedy staje
\nsi\u0119 cenn\u0105 pomoc\u0105 w procesie rozeznawania jako potwierdzenie dzia\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego.
\n4. Dar proroctwa
\n\u201c[\u2026] i b\u0119d\u0105 prorokowali synowie wasi i c\u00f3rki wasze [\u2026]\u201d (Dz 2, 17)
\n\u201c[\u2026]troszczcie si\u0119 o dary duchowe, szczeg\u00f3lnie za\u015b o dar proroctwa!\u201d (1 Kor 14, 1)
\nProroctwo to specjalna wiadomo\u015b\u0107 z nieba. To g\u0142os samego Jezusa, kt\u00f3ry chce
\nm\u00f3wi\u0107 do nas, opr\u00f3cz tradycyjnych sposob\u00f3w, tak\u017ce poprzez Ducha \u015awi\u0119tego. Proroctwo
\njest darem, dzi\u0119ki kt\u00f3remu B\u00f3g przemawia przez osob\u0119, udzielaj\u0105c jej s\u0142\u00f3w skierowanych
\nalbo do jednostki, albo do ca\u0142ej wsp\u00f3lnoty chrze\u015bcijan. To B\u00f3g wykorzystuje kogo\u015b, by
\n82
\npowiedzie\u0107 ludziom, co my\u015bli na temat danej sytuacji, albo jakie s\u0105 jego zamiary na
\nprzysz\u0142o\u015b\u0107, b\u0105d\u017a co wed\u0142ug Niego powinni wiedzie\u0107, czy na co powinni w danym czasie
\nzwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119. Proroctwo niekoniecznie jest form\u0105 przepowiadania przysz\u0142o\u015bci, chocia\u017c to
\nmo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107. \u201cTen za\u015b, kto prorokuje, m\u00f3wi ku zbudowaniu ludzi, ku ich pokrzepieniu
\ni pociesze\u201d (1Kor 14, 3). Proroctwo mo\u017ce by\u0107 bardzo skutecznym narz\u0119dziem
\nw budowaniu chrze\u015bcija\u0144skiej wsp\u00f3lnoty. Z 1 Listu do Koryntian, rozdzia\u0142u 14, wynika
\nbardzo jasno, \u017ce by\u0142o ono czym\u015b powszechnym w pierwotnym Ko\u015bciele. Ko\u015bci\u00f3\u0142
\nw Koryncie otrzymywa\u0142 prawdopodobnie tyle przes\u0142a\u0144, \u017ce musia\u0142 istnie\u0107 porz\u0105dek w ich
\nprzekazywaniu (1Kor 14, 29-32). Kiedy proroctwo jest g\u0142oszone na zgromadzeniu
\nchrze\u015bcijan, posiada bardzo pot\u0119\u017cny wp\u0142yw w prowadzeniu ludzi do Boga i pog\u0142\u0119bianiu
\nw nich \u015bwiadomo\u015bci obecno\u015bci Boga. Proroctwa s\u0105 bardzo skutecznym sposobem, dzi\u0119ki
\nkt\u00f3remu B\u00f3g prowadzi sw\u00f3j lud. Proroctwo jest wi\u0119c s\u0142owem Pana, kt\u00f3re cz\u0142owiek s\u0142yszy
\nw swoim sercu, nie w umy\u015ble w\u0142a\u015bnie, ale w swoim sercu. Og\u00f3lnie bior\u0105c, proroctwo
\nweryfikowane jest podczas spotka\u0144 modlitewnych. Kt\u00f3ry\u015b z uczestnik\u00f3w mo\u017ce poczu\u0107
\nw pewnym momencie potrzeb\u0119 powiedzenia czego\u015b. Nie ma gotowej my\u015bli w g\u0142owie, lecz
\ntylko s\u0142owa, kt\u00f3re przychodz\u0105 jedno po drugim. Wypowiadaj\u0105c jedno zdanie, nie wie
\njeszcze, jakie b\u0119dzie nast\u0119pne. M\u00f3wi w pierwszej osobie, g\u0142osem pewnym, bez l\u0119ku i bez
\nekscytacji. Na og\u00f3\u0142 proroctwa, kt\u00f3re s\u0142yszymy podczas spotka\u0144 modlitewnych, to s\u0142owa
\ndodaj\u0105ce odwagi, \u0142agodnego napomnienia, czy zapewnienia o ojcowskiej trosce Boga.
\nNieraz w proroctwie mo\u017ce by\u0107 zawarty element ujawniaj\u0105cy przysz\u0142o\u015b\u0107, ale cel pozostaje
\nten sam: doda\u0107 odwagi, nadziei, ufno\u015bci, pocieszy\u0107 i da\u0107 znak mi\u0142o\u015bci. Proroctwo mo\u017ce
\nprzybra\u0107 r\u00f3\u017cne formy:
\na) Mo\u017ce by\u0107 konkretnym przekazem s\u0142ownym, kt\u00f3ry przychodzi od Boga za
\npo\u015brednictwem osoby uczestnicz\u0105cej w spotkaniu modlitewnym.
\nb) Mo\u017ce mie\u0107 posta\u0107 obrazu, kt\u00f3ry pojawi si\u0119 w trakcie modlitwy w wyobra\u017ani kt\u00f3rej\u015b
\nz os\u00f3b.
\nc) Mo\u017ce przybra\u0107 charakter proroctwa Pismem \u015awi\u0119tym, kiedy kt\u00f3rej\u015b z os\u00f3b w trakcie
\nmodlitwy przypomina si\u0119 konkretny cytat z Pisma \u015awi\u0119tego i uporczywie przy niej trwa
\n(wci\u0105\u017c powraca), lub te\u017c przychodz\u0105 na my\u015bl \u201cnamiary\u201d na jaki\u015b fragment Pisma \u015awi\u0119tego.
\nd) Mo\u017ce wreszcie przybra\u0107 form\u0119 niezrozumia\u0142ych s\u0142\u00f3w pojawiaj\u0105cych si\u0119 w umy\u015ble osoby
\nprorokuj\u0105cej (proroctwo w j\u0119zykach), wtedy jednak potrzebna jest osoba posiadaj\u0105ca dar
\nt\u0142umaczenia j\u0119zyk\u00f3w, kt\u00f3ra przet\u0142umaczy sens prorockiego przekazu.
\n83
\ne) Proroctwo mo\u017ce r\u00f3wnie\u017c przybra\u0107 form\u0119 pie\u015bni, gestu czy nawet ta\u0144ca, kt\u00f3ry rodzi si\u0119
\nspontanicznie w trakcie spotkania modlitewnego i objawia obecno\u015b\u0107 Pana po\u015br\u00f3d
\nmodl\u0105cych si\u0119 os\u00f3b.
\n\u201cTak wi\u0119c moi bracia, troszczcie si\u0119 o \u0142ask\u0119 prorokowania i nie przeszkadzajcie
\nw korzystaniu z daru j\u0119zyk\u00f3w! Lecz niech wszystko odbywa si\u0119 godnie i w nale\u017cytym
\nporz\u0105dku!\u201d (1Kor 14, 39)
\n5. Dar t\u0142umaczenia j\u0119zyk\u00f3w
\n\u201cJe\u015bli wi\u0119c kto\u015b korzysta z daru j\u0119zyk\u00f3w, niech si\u0119 modli, aby potrafi\u0142 to wyt\u0142umaczy\u0107.\u201d
\n(1Kor 14, 13)
\nT\u0142umaczenie j\u0119zyk\u00f3w jest kolejnym darem Ducha \u015awi\u0119tego. Polega na
\nprzekazywaniu wiadomo\u015bci, jakie pragnie zakomunikowa\u0107 Duch \u015awi\u0119ty w j\u0119zykach.
\nW pewnych momentach modlitwy jeden z obecnych mo\u017ce powiedzie\u0107 kilka niezrozumia\u0142ych
\nzda\u0144, kt\u00f3re b\u0119d\u0105 proroctwem w j\u0119zykach przekazuj\u0105cym wiadomo\u015b\u0107 od Jezusa, obecnego
\npo\u015br\u00f3d modl\u0105cego si\u0119 ludu. Bywaj\u0105 to s\u0142owa skierowane do ca\u0142ej grupy b\u0105d\u017a te\u017c do
\nkogokolwiek z zebranych. Osoba, kt\u00f3ra otrzymuje taki dar, czuje, \u017ce w jej usta kolejno
\nwk\u0142adane s\u0105 s\u0142owa jedno po drugim, to znaczy, po wypowiedzeniu na g\u0142os pierwszego
\nnasuwa si\u0119 nast\u0119pne i tak dalej. Umys\u0142 nie jest z tym zupe\u0142nie zwi\u0105zany, a my\u015bli s\u0105 jak gdyby
\nzupe\u0142nie gdzie indziej. Dar t\u0142umaczenia mo\u017ce by\u0107 dany tej samej osobie, kt\u00f3ra przekazywa\u0142a
\nwiadomo\u015b\u0107 w j\u0119zykach. Mo\u017ce by\u0107 te\u017c udzia\u0142em jednej lub kilku innych os\u00f3b. Jest on
\nw pewien spos\u00f3b podobny do daru proroctwa. Osoba posiadaj\u0105ca ten dar zostaje
\npobudzona pod wp\u0142ywem wypowiadanego proroctwa w j\u0119zykach do wypowiedzenia s\u0142\u00f3w
\nb\u0119d\u0105cych t\u0142umaczeniem tego proroctwa. Wypowiadane przez ni\u0105 s\u0142owa t\u0142umaczenia
\nwyp\u0142ywaj\u0105 z jakiego\u015b wewn\u0119trznego rozumienia tre\u015bci proroctwa, kt\u00f3re to rozumienie jest
\nefektem dzia\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego. Wypowiedziane s\u0142owa s\u0105 ju\u017c ubranym w form\u0119
\nprzekazem, kt\u00f3ry oddaje sens proroctwa w j\u0119zykach. Osoba posiadaj\u0105ca dar t\u0142umaczenia
\nj\u0119zyk\u00f3w rozumie nie poszczeg\u00f3lne s\u0142owa, ale tre\u015b\u0107 przes\u0142ania prorockiego, kt\u00f3r\u0105 oddaje za
\npomoc\u0105 konkretnych s\u0142\u00f3w. Dar t\u0142umaczenia nie jest literackim przek\u0142adem wiadomo\u015bci. Jest
\nto zupe\u0142nie oddzielny dar, kt\u00f3ry nadaje sens ca\u0142o\u015bci, a nie t\u0142umaczy poszczeg\u00f3lnych s\u0142\u00f3w.
\nCzasami sam przekaz trwa bardzo kr\u00f3tko, a jego t\u0142umaczenie obejmuje znacznie wi\u0119cej
\ns\u0142\u00f3w. To pierwsze bowiem wyra\u017cane bywa nieznanymi, zwi\u0119z\u0142ymi s\u0142owami, a drugie
\nwymaga odpowiedniego wyja\u015bnienia i na\u015bwietlenia. T\u0142umacz\u0105cy ma pewn\u0105 dowolno\u015b\u0107
\n84
\nw oddaniu przes\u0142ania, nie chodzi bowiem o t\u0142umaczenie poszczeg\u00f3lnych s\u0142\u00f3w, ale o oddanie
\ntre\u015bci. Czasami jest kilka os\u00f3b t\u0142umacz\u0105cych jedno przes\u0142anie i zdarza si\u0119 tak, \u017ce jedna
\nz os\u00f3b t\u0142umacz\u0105cych nagle milknie, urywa nawet w po\u0142owie zdania, druga za\u015b kontynuuje
\nt\u0142umaczenie, pocz\u0105wszy od tego momentu, w kt\u00f3rym sko\u0144czy\u0142a osoba pierwsza. \u201cJe\u017celi
\nkorzysta kto\u015b z daru j\u0119zyk\u00f3w, to niech m\u00f3wi\u0105 kolejno dwaj, najwy\u017cej trzej, a jeden niech
\nt\u0142umaczy! Gdyby nie by\u0142o t\u0142umacza, nie powinien m\u00f3wi\u0107 na zgromadzeniu; niech za\u015b m\u00f3wi
\nsobie samemu i Bogu!\u201d (1Kor 14, 27-28)
\n6. Dar rozeznania
\nTermin \u201crozeznawanie duch\u00f3w\u201d mo\u017ce si\u0119 odnosi\u0107 b\u0105d\u017a do powszechnej praktyki
\nchrze\u015bcija\u0144skiej, b\u0105d\u017a do charyzmatu. W znaczeniu pierwszym jest to niezb\u0119dny proces
\nw \u017cyciu duchowym, kt\u00f3ry wi\u0105\u017ce si\u0119 z szukaniem woli Boga, oraz rozeznawaniem, kt\u00f3re
\npragnienia inspiruj\u0105ce cz\u0142owieka do okre\u015blonych decyzji i wybor\u00f3w pochodz\u0105 od Ducha
\n\u015awi\u0119tego, kt\u00f3re za\u015b od z\u0142ego ducha. Taki proces rozeznania dokonuje si\u0119 w oparciu
\no konkretne regu\u0142y (takie regu\u0142y rozeznawania sformu\u0142owa\u0142 m.in. \u015bw. Ignacy Loyola) i s\u0105
\ndo niego wezwani wszyscy chrze\u015bcijanie. W drugim znaczeniu \u201crozeznawanie duch\u00f3w\u201d
\nwi\u0105\u017ce si\u0119 z konkretnym darem, okre\u015blanym jako charyzmat b\u0105d\u017a te\u017c dar rozeznawania
\nduch\u00f3w (\u015bw. Pawe\u0142 w 1 Li\u015bcie do Koryntian (12, 10) pisze o \u201czdolno\u015bci rozeznawania
\nduch\u00f3w\u201d). Charyzmat rozeznawania duch\u00f3w jest szczeg\u00f3lnym darem \u0142aski, udzielanym
\nniekt\u00f3rym osobom, umo\u017cliwiaj\u0105cym orzekanie, kt\u00f3re rzeczy, s\u0142owa czy zachowania
\npochodz\u0105 od Ducha \u015awi\u0119tego, a kt\u00f3re od z\u0142ego ducha. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 egzeget\u00f3w badaj\u0105cych
\nNowy Testament uwa\u017ca, \u017ce \u015bw. Pawe\u0142 dlatego wymienia charyzmat rozeznawania duch\u00f3w
\npo charyzmacie proroctwa, gdy\u017c charyzmat rozeznania przydatny by\u0142 szczeg\u00f3lnie
\nw orzekaniu, kt\u00f3re proroctwo wyg\u0142aszane na spotkaniu modlitewnym pochodzi\u0142o od Pana,
\na kt\u00f3re nie. Charyzmatem rozeznawania pos\u0142ugiwano si\u0119 te\u017c w egzorcyzmach dla
\nrozpoznania obecno\u015bci z\u0142ego ducha. Dar rozeznania nazwano os\u0142on\u0105 dla wsp\u00f3lnoty
\nchrze\u015bcija\u0144skiej. Jest on niezwykle ceniony, pozwala bowiem osobie posiadaj\u0105cej ten
\ncharyzmat rozpoznawa\u0107 dzia\u0142anie r\u00f3\u017cnych duch\u00f3w. Na mocy tego charyzmatu Duch \u015awi\u0119ty
\nuzdalnia posiadaj\u0105c\u0105 go osob\u0119 do stwierdzenia, czy w danej sytuacji dzia\u0142a dobry duch, czy
\nte\u017c z\u0142y. Taka sytuacja mia\u0142a miejsce, kiedy \u015bw. Piotr \u201czobaczy\u0142\u201d, \u017ce Szymon by\u0142 \u201c\u017c\u00f3\u0142ci\u0105
\ngorzk\u0105 i wi\u0105zk\u0105 nieprawo\u015bci\u201d (Dz 8, 23), kiedy usi\u0142owa\u0142 kupi\u0107 sobie w\u0142adz\u0119 przekazywania
\nDucha (por. Dz 8, 18-24). Rozeznawanie duch\u00f3w moc\u0105 daru rozeznania ma charakter
\npewnego rodzaju wizji lub specyficznego odczucia (mo\u017ce przejawia\u0107 si\u0119 jakim\u015b okre\u015blonym
\n85
\nporuszeniem serca, kt\u00f3re uzdalnia dan\u0105 osob\u0119 do okre\u015blenia, jaki duch dzia\u0142a w danej
\nchwili; osoby posiadaj\u0105ce dar rozeznania mog\u0105 te\u017c mie\u0107 np. zdolno\u015b\u0107 widzenia
\nw okre\u015blonym momencie anio\u0142\u00f3w str\u00f3\u017c\u00f3w modl\u0105cych si\u0119 os\u00f3b, lub te\u017c jak gdyby po\u015bwiaty
\nb\u0119d\u0105cej znakiem dzia\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego \u2013 \u201cj\u0119zyki z ognia\u201d). W darze rozeznania nie
\nchodzi wi\u0119c tylko o prost\u0105 umiej\u0119tno\u015b\u0107 rozs\u0105dzania, co jest dobre, a co z\u0142e, ale jest on
\nstanem pewnego nadprzyrodzonego o\u015bwiecenia. Dar rozeznania mo\u017ce by\u0107 uwa\u017cany za
\ngwaranta autentyczno\u015bci innych charyzmat\u00f3w. Jako str\u00f3\u017c prawdziwo\u015bci charyzmat\u00f3w dar
\nrozeznania mo\u017ce s\u0142u\u017cy\u0107 do oceny prawdziwo\u015bci daru proroctwa, j\u0119zyk\u00f3w, autentyczno\u015bci
\nuzdrowienia, umo\u017cliwia odr\u00f3\u017cnienie autentycznych chor\u00f3b od chor\u00f3b spowodowanych
\njakimi\u015b zranieniami duchowymi itd. Dar rozeznania nie objawia si\u0119 jednak tylko
\njednokierunkowo, sygnalizuj\u0105c sytuacje wy\u0142\u0105cznie negatywne, ale umo\u017cliwia wyczucie
\n\u201cklimatu\u201d dzia\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego, potwierdza autentyczno\u015b\u0107 duchowych dar\u00f3w, pozwala
\nte\u017c na indywidualn\u0105 pomoc poszczeg\u00f3lnym osobom przez np. wskazanie przyczyny
\njakiego\u015b duchowego do\u015bwiadczenia czy prze\u017cycia.
\n7. Dar wiedzy
\n\u201cJednemu dany jest przez Ducha dar m\u0105dro\u015bci s\u0142owa, drugiemu umiej\u0119tno\u015b\u0107 poznawania
\nwed\u0142ug tego samego Ducha.\u201d (1 Kor 12, 8)
\nCharyzmat wiedzy lub, jak m\u00f3wi \u015bw. Pawe\u0142, umiej\u0119tno\u015b\u0107 poznawania, nie jest to
\nca\u0142y ogromny baga\u017c wiedzy, kt\u00f3ry gromadzi si\u0119 np. podczas studiowania. Nie jest to tak\u017ce
\nwiedza na temat Boga czy wiary, kt\u00f3rej dostarczy\u0107 mo\u017ce studiowanie teologii czy filozofii.
\nNie mo\u017cna tego charyzmatu zdoby\u0107 na zasadzie jakiej\u015b rozumowej spekulacji, ale ujawnia
\nsi\u0119 on jako zupe\u0142nie niezale\u017cny od wszelkich intelektualnych docieka\u0144. Jest on prostym,
\npozbawionym spekulatywnych docieka\u0144 wgl\u0105dem w pewn\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 zwi\u0105zan\u0105
\nz jakim\u015b faktem, wydarzeniami minionymi, tera\u017aniejszymi czy te\u017c przysz\u0142ymi. Pod poj\u0119ciem
\ndaru wiedzy nale\u017cy wi\u0119c rozumie\u0107 umiej\u0119tno\u015b\u0107 intelektualnego i wewn\u0119trznego
\npoznawania, nie zawsze daj\u0105c\u0105 si\u0119 wyrazi\u0107 s\u0142owami, kt\u00f3ra to umiej\u0119tno\u015b\u0107 nie jest wynikiem
\njakiego\u015b procesu rozumowania czy te\u017c wnioskowania, ale jest bezpo\u015brednim objawieniem,
\nzwi\u0105zanym z jak\u0105\u015b okre\u015blon\u0105 sytuacj\u0105. Jest to poznanie, kt\u00f3rego nie da si\u0119 wyt\u0142umaczy\u0107
\nnaturalnymi \u015brodkami. Charyzmat wiedzy to szczeg\u00f3\u0142owe objawienie podyktowane
\npotrzeb\u0105 chwili, zwi\u0105zane z jakim\u015b pojedynczym, konkretnym faktem. Oznacza on pe\u0142ne
\nzrozumienie sensu my\u015bli, cho\u0107 nie zawsze s\u0105 one zwi\u0105zane ze s\u0142owami. Dar ten wyst\u0119puje
\nwielokrotnie na kartach Pisma \u015awi\u0119tego: prorokowi Natanowi zosta\u0142 objawiony grzech
\n86
\nDawida z Batszeb\u0105, a prorokowi Elizeuszowi dana by\u0142a wizja miejsca, gdzie rozbili si\u0119
\nobozem nieprzyjaciele, aby w ten spos\u00f3b m\u00f3g\u0142 uratowa\u0107 lud Bo\u017cy. Ananiasz mia\u0142 wizj\u0119
\nnawr\u00f3cenia Szaw\u0142a. Sam Jezus r\u00f3wnie\u017c wielokrotnie korzysta\u0142 z tego daru. Przedstawi\u0142
\nparalitykowi jego grzechy, odkry\u0142 szczeg\u00f3\u0142y dawnego \u017cycia przez Samarytank\u0105, widzia\u0142
\nNatanaela pod drzewem figowym, wiedzia\u0142 wcze\u015bniej o zdradzie Judasza, zaparciu si\u0119
\nPiotra i ucieczce Aposto\u0142\u00f3w w chwili Jego pojmania. Wielu \u015bwi\u0119tych posiada\u0142o r\u00f3wnie\u017c ten
\ndar (m.in. \u015bw. Jan Maria Vianney czy \u015bw. o. Pio). Szczeg\u00f3lnym przypadkiem tego daru jest
\ntak zwane s\u0142owo poznania. Wi\u0105\u017ce si\u0119 ono najcz\u0119\u015bciej z du\u017cymi spotkaniami modlitewnymi,
\npodczas kt\u00f3rych prowadzona jest modlitwa o uzdrowienie. Bardzo cz\u0119sto, podczas takich
\nspotka\u0144 modlitewnych kt\u00f3ra\u015b z os\u00f3b otrzymuje od Ducha \u015awi\u0119tego szczeg\u00f3lnego rodzaju
\npoznanie dotycz\u0105ce czego\u015b, co w\u0142a\u015bnie dokonuje si\u0119 na modlitwie. Bardzo cz\u0119sto wi\u0105\u017ce si\u0119
\nto z uzdrowieniem kt\u00f3rego\u015b z uczestnik\u00f3w spotkania. Osoba otrzymuj\u0105ca s\u0142owo poznania
\nmo\u017ce okre\u015bli\u0107, \u017ce np. \u201cJest tutaj 43-letnia kobieta, kt\u00f3ra od kilku lat choruje na chorob\u0119 \u00abx\u00bb
\ni w tej chwili jest z niej uzdrawiana\u2026\u201d.
\n8. Dar m\u0105dro\u015bci
\n\u201cJednemu dany jest przez Ducha dar m\u0105dro\u015bci s\u0142owa [\u2026]\u201d (1Kor 12, 8)
\nO ile poprzez dar wiedzy zostaje przekazany jak gdyby obraz sytuacji, o tyle dar m\u0105dro\u015bci objawia
\nnam optymalny, z punktu widzenia Bo\u017cej strategii, spos\u00f3b zachowania si\u0119 w danej sytuacji. Dar wiedzy jest
\nczyst\u0105 informacj\u0105 otrzyman\u0105 w spos\u00f3b ponadnaturalny, dar m\u0105dro\u015bci podpowiada spos\u00f3b reakcji na t\u0119
\ninformacj\u0119, kt\u00f3ra go poprzedza. Charyzmat m\u0105dro\u015bci ma zatem wymiar praktyczny, poniewa\u017c okre\u015bla
\nspos\u00f3b, w jaki nale\u017cy zrealizowa\u0107 Bo\u017cy plan, kt\u00f3ry zosta\u0142 wcze\u015bniej objawiony za po\u015brednictwem daru
\nwiedzy (mo\u017ce on jednak wyst\u0119powa\u0107 r\u00f3wnie\u017c niezale\u017cnie od tego daru, jako np. szczeg\u00f3lne Bo\u017ce
\nnatchnienie, kt\u00f3re okre\u015bla, jak\u0105 nale\u017cy podj\u0105\u0107 decyzj\u0119 czy jakie wykona\u0107 dzia\u0142ania, aby zrealizowa\u0107
\nokre\u015blony Bo\u017cy zamys\u0142. \u00d3w zamys\u0142 mo\u017ce ujawnia\u0107 si\u0119 nie tylko za po\u015brednictwem daru wiedzy, ale r\u00f3wnie\u017c
\nprzez proroctwo, dar rozeznania czy wreszcie bardziej prozaicznie, w konkretnych realiach \u017cycia
\ncodziennego, jawi\u0105cych si\u0119 jako problem do rozwi\u0105zania). Jezus obieca\u0142 nam ten dar. Przekonywa\u0142, aby nie
\nmartwi\u0107 si\u0119 zawczasu tym, co i jak mamy m\u00f3wi\u0107: \u201cW owej godzinie b\u0119dzie wam poddane, co macie m\u00f3wi\u0107,
\ngdy\u017c nie wy b\u0119dziecie m\u00f3wili, lecz Duch Ojca waszego b\u0119dzie m\u00f3wi\u0142 przez was\u201d (Mt 10, 19-20).
\nDo\u015bwiadczyli tego wyra\u017anie \u017bydzi, kt\u00f3rzy wyst\u0105pili do rozprawy ze Szczepanem, \u201cnie mogli jednak
\nsprosta\u0107 m\u0105dro\u015bci i Duchowi, z kt\u00f3rego [natchnienia] przemawia\u0142\u201d (Dz 6, 10). Dar m\u0105dro\u015bci s\u0142owa jako
\ncharyzmat jest zatem dany do stawiania czo\u0142a pewnej konkretnej sytuacji. Jest pomoc\u0105 w pr\u00f3bach uczciwego
\nrozwi\u0105zywania trudnych problem\u00f3w ziemskiego \u017cycia. Jest objawieniem sposobu praktycznej realizacji
\nBo\u017cego planu.
\n87
\n9. Dar wiary charyzmatycznej
\nCharyzmat wiary jest nadnaturalnym darem Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry zostaje dany
\nw okoliczno\u015bciach szczeg\u00f3lnych, aby spe\u0142ni\u0142y si\u0119 jakie\u015b konkretne dzie\u0142a Bo\u017ce. Jest
\nupewnieniem, potwierdzeniem ze strony Boga, bez cienia w\u0105tpliwo\u015bci, jak nale\u017cy dzia\u0142a\u0107
\nzgodnie z Jego wol\u0105 w danej sytuacji. Cz\u0142owiek obdarzony charyzmatem wiary odczuwa
\nw sobie, z absolutn\u0105 pewno\u015bci\u0105, \u017ce B\u00f3g pragnie dokona\u0107 jakiego\u015b cudu. To wewn\u0119trzne
\nprzekonanie popycha go do dzia\u0142ania z niezwyk\u0142\u0105 stanowczo\u015bci\u0105, nawet wbrew
\nokoliczno\u015bciom i wbrew logice, kt\u00f3ra zdaje si\u0119 zaprzecza\u0107 wydarzeniu, kt\u00f3re si\u0119 dokonuje.
\nTak w\u0142a\u015bnie zachowywa\u0142 si\u0119 prorok Eliasz, kiedy sprawi\u0142, \u017ce ogie\u0144 zst\u0105pi\u0142 na G\u00f3r\u0119 Karmel.
\nTak te\u017c post\u0105pi\u0142 \u015bw. Piotr z chromym przed bram\u0105 \u015bwi\u0105tyni. Bez najmniejszego zawahania
\nzawo\u0142a\u0142: \u201cW imi\u0119 Jezusa Chrystusa Nazarejczyka, chod\u017a!\u201d (Dz 3, 6). Charyzmatyczny dar
\nwiary wydaje si\u0119 by\u0107 specjalnym darem modlitwy. Jest to rodzaj ufnej modlitwy, wlanej
\nprzez Boga, kt\u00f3ra prowadzi do nadzwyczajnych rezultat\u00f3w. Osoba modl\u0105ca si\u0119 z wiar\u0105
\nwie, \u017ce, poprzez dzia\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego w niej, to, o co prosi, zostanie jej dane. Jest to
\nten rodzaj wiary, o kt\u00f3rym m\u00f3wi\u0142 Chrystus: \u201cZaprawd\u0119 powiadam wam: Kto powie tej
\ng\u00f3rze: Podnie\u015b si\u0119 i rzu\u0107 w morze!, a nie w\u0105tpi w duszy, lecz wierzy, \u017ce spe\u0142ni si\u0119 to, co
\nm\u00f3wi, tak mu si\u0119 stanie\u201d (Mk 11, 23). Tak wi\u0119c dar wiary jest charyzmatem zwi\u0105zanym
\nz innymi darami, przygotowuj\u0105c je i towarzysz\u0105c im, a zw\u0142aszcza ma to miejsce
\nw przypadku daru uzdrawiania. Dar ten r\u00f3\u017cni si\u0119 od modlitwy o uzdrowienie, kt\u00f3ra
\nstanowi cz\u0119\u015b\u0107 zwyczajnego \u017cycia wsp\u00f3lnoty chrze\u015bcija\u0144skiej. Osoby posiadaj\u0105ce ten dar
\nwezwane s\u0105 do szczeg\u00f3lnej modlitwy za chorych, poniewa\u017c gdy one si\u0119 modl\u0105, Pan B\u00f3g
\nw szczeg\u00f3lny spos\u00f3b przychodzi z \u0142ask\u0105 uzdrowienia.
\nBibliografia
\nClark S., Ochrzczeni w Duchu i dary duchowe, Krak\u00f3w 1994.
\nDeklaracja II Krajowej Kongregacji Odpowiedzialnych Ruchu \u015awiat\u0142o-\u017bycie odbytej
\nw Kro\u015bcienku nad Dunajcem w dniach 4-6 liuty 1977 roku, Ruch \u015awiat\u0142o-\u017bycie
\nwobec dar\u00f3w duchowych, w: Kurs Oazowy Dla Animator\u00f3w Diakonii Modlitwy.
\nPodr\u0119cznik dla prowadz\u0105cych, Katowice \u2013 Lublin 1999.
\nDembowski B., Wiatr wieje tam, gdzie chce, Krak\u00f3w 1998.
\nFalvo S., Przebudzenie charyzmatyczne, \u0141\u00f3d\u017a 1995.Stasiak S. J., Zawi\u0142a R., ABC teologii
\ndogmatycznej, Wroc\u0142aw 1993.
\n88
\nJan Pawe\u0142 II, Adhortacja apostolska Christifideles Laici, w: Adhortacje Ojca \u015awi\u0119tego Jana
\nPaw\u0142a II, t.1, Krak\u00f3w 1996.
\nJ\u00f3zef Koz\u0142owski J., \u017bycie w Duchu \u015awietym, \u0141\u00f3d\u017a 1998.
\nKurs Oazowy Dla Animator\u00f3w Diakonii Modlitwy. Podr\u0119cznik dla prowadz\u0105cych,
\nKatowice \u2013 Lublin 1999. Rogowski R. E., \u015awiat\u0142o\u015b\u0107 i tajemnica, Katowice 1986.
\nProdi M, o. Emilien Tardif, Dary Ducha \u015awi\u0119tego i Nowa Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnica, Warszawa
\n1998.
\nSob\u00f3r Watyka\u0144ski II, Konstytucja dogmatyczna o Ko\u015bciele, w: Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II.
\nKonstytucje dekrety, deklaracje, wyd. III , Pallottinum [b.r.].
\n89
\nSPOTKANIE 7
\nJezus posy\u0142a nam swego \u015awi\u0119tego Ducha
\n[\u2026] i sk\u0142oniwszy g\u0142ow\u0119 odda\u0142 ducha. (J 19, 30)
\nJe\u015bli kto\u015b jest spragniony, a wierzy we Mnie – niech przyjdzie do Mnie i pije [\u2026]
\nA powiedzia\u0142 to o Duchu, kt\u00f3rego mieli otrzyma\u0107 wierz\u0105cy w Niego. (J 7, 37.39)
\nOddali\u015bmy siebie Jezusowi. Pragniemy by\u0107 Jego uczniami. Dla tych, kt\u00f3rzy wierz\u0105 w Niego
\ni s\u0105 gotowi, by Go na\u015bladowa\u0107, Jezus ma bardzo szczeg\u00f3lny dar: swojego Ducha. Ka\u017cdy
\nchrze\u015bcijanin otrzymuje ten dar przy chrzcie \u015bw. oraz bierzmowaniu, niemniej jednak przez
\nwi\u0119kszo\u015b\u0107 czasu nie jeste\u015bmy \u015bwiadomi tego, co otrzymali\u015bmy. W tym tygodniu pragniemy
\nprzygotowa\u0107 si\u0119 do nape\u0142nienia w nowy spos\u00f3b tym, co Jezus nam obieca\u0142: obecno\u015bci\u0105
\nPocieszyciela i Or\u0119downika.
\nFragmenty Pisma \u015awi\u0119tego do codziennej modlitwy:
\nDzie\u0144 1.
\nAby zrozumie\u0107, czym Jezus chce nas obdarzy\u0107, musimy zrozumie\u0107 to, co On sam otrzyma\u0142.
\nJezus otrzyma\u0142 mi\u0142o\u015b\u0107 Ojca, wyra\u017con\u0105 poprzez wylanie na Niego Ducha \u015awi\u0119tego.
\nMt 3, 13-17; dodatkowo przeczytaj: Ga 6, 14 \u2013 Dar M\u0105dro\u015bci
\nDzie\u0144 2.
\nKiedy Duch \u015awi\u0119ty nape\u0142ni\u0142 Jezusa, jednocze\u015bnie zacz\u0105\u0142 Go prowadzi\u0107. Jezus by\u0142 kuszony
\ni sprawdzany, ale szatan nie m\u00f3g\u0142 Go pokona\u0107. Czy i ja jestem got\u00f3w, by od tej chwili da\u0107 si\u0119
\nprowadzi\u0107 Duchowi Jezusa?
\n\u0141k 4, 1-4; dodatkowo przeczytaj: Ef 1, 7-10 \u2013 Dar Rozumu
\nDzie\u0144 3.
\nPo pokonaniu pr\u00f3b i pokus pustyni Jezus u\u015bwiadomi\u0142 sobie obecno\u015b\u0107 Ducha w sobie. To
\nDuch \u015awi\u0119ty uzdalnia Go do nauczania i uzdrawiania, dw\u00f3ch g\u0142\u00f3wnych dzie\u0142 Chrystusa. Podobnie
\ni ja mog\u0119 w nowy spos\u00f3b zosta\u0107 uzdolniony do g\u0142oszenia dobrej nowiny i uczestnictwa w \u017cyciu
\n\u0142aski, je\u017celi tylko otworz\u0119 swoje serce na Ducha \u015awi\u0119tego i pe\u0142niej zdam sobie spraw\u0119 z Jego
\nobecno\u015bci we mnie.
\n\u0141k 4, 14-22; dodatkowo przeczytaj: Dz 2, 1-26 \u2013 Dar Rady
\nDzie\u0144 4.
\nW wiecz\u00f3r poprzedzaj\u0105cy Jego \u015bmier\u0107, Jezus m\u00f3wi z naciskiem: To, co Ja otrzyma\u0142em od
\nOjca, wy tak\u017ce otrzymacie od Niego. Po\u015bl\u0119 wam Ducha \u015awi\u0119tego, Or\u0119downika, kt\u00f3ry b\u0119dzie si\u0119
\nwstawia\u0142 za wami, Pocieszyciela, kt\u00f3ry zawsze z wami b\u0119dzie. Dlatego ju\u017c teraz domagajmy si\u0119
\nwype\u0142nienia tej obietnicy dla nas samych.
\nJ 14, 15-27; dodatkowo przeczytaj: Ef 5, 1-2 \u2013 Dar Umiej\u0119tno\u015bci \u2013 Wiedzy
\nDzie\u0144 5.
\nOstatni\u0105 wskaz\u00f3wk\u0105, jak\u0105 Jezus udzieli\u0142 swoim uczniom przed swym Wniebowst\u0105pieniem,
\nby\u0142o: Pozosta\u0144cie w mie\u015bcie, a\u017c b\u0119dziecie przyobleczeni moc\u0105 z wysoka. Oczekuj\u0105c, my tak\u017ce
\npragniemy z wiar\u0105 przygotowa\u0107 si\u0119 do nowego wylania Ducha \u015awi\u0119tego.
\n\u0141k 24, 45-49; dodatkowo przeczytaj: Ef 6, 10-18 \u2013 Dar M\u0119stwa
\nDzie\u0144 6.
\nWiemy, \u017ce w Dzie\u0144 Zielonych \u015awi\u0105t Jezus dotrzyma\u0142 danego s\u0142owa.(Dz 2), ale On nie da\u0142
\nDucha \u015awi\u0119tego tylko raz, dla niewielu wybranych ludzi. Duch \u015awi\u0119ty jest dany wszystkim, kt\u00f3rzy
\nw Niego wierz\u0105, tak \u017bydom jak i poganom.
\nDz 10, 34-48; dodatkowo przeczytaj: 2P 1, 5-8 \u2013 Dar Pobo\u017cno\u015bci
\nDzie\u0144 7.
\nOko\u0142o 25 lat po Dniu Zielonych \u015awi\u0105t Pawe\u0142 zapyta\u0142 grup\u0119 wierz\u0105cych: Czy otrzymali\u015bcie
\nDucha \u015awi\u0119tego? To, co przytrafi\u0142o si\u0119 tej grupie m\u0119\u017cczyzn, mo\u017ce spotka\u0107 tak\u017ce i nas w tym
\nkonkretnym dniu. Wzrastajmy wi\u0119c w wierze i nadziei.
\nDz 19, 1-7; dodatkowo przeczytaj: Flp 2, 12-16 \u2013 Dar Boja\u017ani Bo\u017cej<\/h5>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

OBDAROWANIE W DUCHU \u015aWI\u0118TYM Duch \u015awi\u0119ty w historii zbawienia 1. Wst\u0119p \u201cDuch \u015awi\u0119ty w tajemniczy spos\u00f3b nale\u017cy do jednej natury Bo\u017cej, a tak\u017ce dzia\u0142a w ludziach, w historii. My rozpatrujemy j\u0105 jako histori\u0119 zbawienia, osi\u0105gaj\u0105c\u0105 sw\u00f3j szczytowy punkt w Jezusie Chrystusie, w kt\u00f3rym najwi\u0119ksze z\u0142o, jakim by\u0142o zabicie Dawcy \u017cycia, sta\u0142o si\u0119 dzi\u0119ki mocy Bo\u017cej,…<\/p>\n","protected":false},"author":6,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-9944","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-bez-kategorii","category-1","description-off"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/koszalin.odnowa.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9944","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/koszalin.odnowa.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/koszalin.odnowa.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszalin.odnowa.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/6"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/koszalin.odnowa.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9944"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/koszalin.odnowa.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9944\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9947,"href":"https:\/\/koszalin.odnowa.org\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9944\/revisions\/9947"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/koszalin.odnowa.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9944"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszalin.odnowa.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9944"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/koszalin.odnowa.org\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9944"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}